|
O long de la Jordana
Un gaudot se perdèt,
AI pus mièg de la plana
Sus l'èrba s'estendèt.
Lo paure me plorava,
Aqui se desolava
Quand vei dins un pradèl
Mita e son tropèl !
- «Diga-me, pastorèla,
ont es Io bon camin ?
Seriâs tant bravonèla
De me tirar d'aici.
Ai 1 la miá paura marna.
D'aqueste moment brama.
Deu far cercar pertot
Son paure loiton.
- Monsur, me fasètz rire !
Cau pas se desolar.
Sètz trp bèl, podètz crèire,
Sètz trp bèl per plorar.
Anem, venètz, pecaire !
Vau vos tirar d'afaire
Quand m es tant fotrau
L'm demra a l'ostau.
- Tiratz, soi pas bien dmde,
Mès soi plan coratjs.
M'an dich que I-i a mai monde
AI delai, d'AI Pajon...
Z- te podià pas crèire :
Ai volgut anar vèire.
Que de causas ai vist
Ne'n soi estabosit.
|
Sul bord de la ribièira
Quatre paisans pel mens,
Cadun amb una pèira,
Fasiân : codam, codim...
Lor grand cotèl rasclava,
Tota l'èrba tombava.
Diriatz pas, per ma fe, !
Aqu fasià del fen !
- Monsur, a la campanha,
Las polas fan les uus ;
Culhissèm las castanhas ;
Les vedèls venon buus.
Fialam amb la conolha
La fana de las olhas ;
Ensenham als Gaudts
Que lo blat fa Io pan.
- Que d'auglanas, drolleta,
Aquel aubre es cargat !
leu, vese que ne'n peta
Del pè duscas al cap...
- Monsur, aquelas granas
Son pas de las auglanas;
Mès, sans vos faire trt,
Ne'n regalam les prcs.
Tenètz ! darcatz la cleda,
Se sètz pro desgordit.
leu, trne vès mas fedas.
Aqui a vstre camin.
Soète qu'aquesta annada
Venga força civada
Per embecar les pits,
Les ases e les Gaudots. |
